Home

WINDYKACJA NALEŻNOŚCI - ODZYSKIWANIE DŁUGÓW

 

 

Naszym zamiarem było stworzenie najlepszych rozwiązań i procedur odzyskiwania należności, które byłyby skuteczne w polskim systemie prawnym.

Do podstawowych zalet naszego systemu nalezy fakt, że klient w momencie zlecania windykacji nie ponosi ŻADNYCH dalszych kosztów. Nasze wynagrodzenie zostanie naliczone dopiero w momencie odzyskania i przekazania naleznych kwot na rachunek bankowy wierzyciela. 

Wieloletnie doświadczenie i potwierdzona skuteczność pomogły rozwiązać problemy już kilkuset naszych klientów. 

Odrębnym zakresem naszej działalności jest obrót wierzytelnościami. Udokumentowane i zabezpieczone wierzytelności nabywamy za gotówkę. Szczególnie zainteresowani jesteśmy zobowiązaniami zabezpieczonymi hipotecznie oraz długami przedsiębiorstw budżetowych. W ramach obrotu wierzytelnościami kupujemy oraz sprzedajemy długi na własny rachunek lub zlecenie. Więcej informacji znajduje się pod adresem serwisu głównego. Firma Windykacyjna

 

 

Ze względu na coraz popularniejsze stosowanie weksli jako gwarancji i zabezpieczeń zobowiązań poniżej prezentujemy wyrok Sądu Najwyższego dotyczący poręczeń wekslowych oraz możliwości ich wykorzystywanie przez banki w sytuacji wystawiania bankowych tytułów egzekucyjnych.

uchwała SN N III CZP 22/00 z dnia 11.07.2000

 "Poręczenie wekslowe jest czynnością bankową w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy z 29.8.1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. Nr 140, poz. 939), uprawniającą bank do wystawienia przeciwko poręczycielowi wekslowemu bankowego tytułu egzekucyjnego na podstawie art. 97 tego prawa".

Stan faktyczny: Bank w dniu 9.3.1998 r. zawarł z Piotrem D. umowę kredytową. Kredytobiorca na zabezpieczenie kredytu wystawił weksel in blanco poręczony przez Krystynę F. i oboje złożyli deklaracje wekslowe oraz oświadczenie o poddaniu się egzekucji. Bank 24.1.2000 r. wystawił przeciwko obojgu bankowy tytuł egzekucyjny i wystąpił do sądu o nadanie klauzuli wykonalności.

Sąd Rejonowy postanowieniem z 21.2.2000 r. nadał klauzulę przeciwko Piotrowi D., a wniosek w stosunku do Krystyny F. oddalił. W motywach stwierdził, że tylko Piotr D. dokonał czynności bankowej z wierzycielem. Nie uznał natomiast za taką czynność w rozumieniu art. 5 ust. 2 PrBank wystawienia weksla gwarancyjnego i poręczenia, jako nie mieszczącego się w pojęciu "operacji bankowej".

Przy rozpoznawaniu zażalenia wierzyciela na oddalenie wniosku Sąd Okręgowy powziął wątpliwość przytoczoną w sentencji uchwały. Źródłem tej wątpliwości, jak wynika z uzasadnienia przedstawionego zagadnienia, są rozbieżne w tej materii poglądy wyrażone w doktrynie. Według jednych - przysługiwanie bankowi takiego uprawnienia wynika z wykładni przepisu art. 5 ust. 2 pkt 2 PrBank, który do czynności bankowych funkcjonalnych zalicza operacje wekslowe. Zwolennicy odmiennego poglądu uważają, że wystawienie i przyjęcie przez bank weksla in blanco nie jest operacją wekslową, skoro jej przedmiotem nie jest jeszcze weksel sensu stricto jako papier wartościowy. Operacja wekslowa jako czynność bankowa rozpoczyna się od wejścia do rozliczeniowego obrotu bankowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia przedstawionego zagadnienia ma wykładnia art. 5 ust. 2 pkt 2 i art. 97 PrBank. Według art. 96 ust. 1 PrBank na podstawie ksiąg bankowych lub innych dokumentów związanych z dokonywaniem czynności bankowych banki mogą wystawiać bankowe tytuły egzekucyjne.

Stosownie do przepisu art. 97 ust. 1 w brzmieniu obowiązującym w dacie składania poręczenia wekslowego przez Krystynę F., bankowy tytuł egzekucyjny może być podstawą egzekucji prowadzonej według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego po nadaniu mu przez sąd klauzuli wykonalności wyłącznie przeciwko osobie, która bezpośrednio z bankiem dokonywała czynności bankowej i złożyła pisemne oświadczenie o poddaniu się egzekucji, oraz gdy roszczenie objęte tytułem wynika bezpośrednio z tej czynności bankowej.

Legalną definicję czynności bankowej zawiera art. 5 PrBank, wymieniający w ust. 1 czynności, które mogą wykonywać tylko banki w ramach swoich statutów. Do czynności bankowych w ust. 2 zalicza też operacje czekowe i wekslowe, o ile są wykonywane przez banki.

W konsekwencji takiego uregulowania wymaga wyjaśnienia kwestia wstępna, sprowadzająca się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy poręczenie wekslowe jest operacją wekslową w rozumieniu cytowanego przepisu, a tym samym czynnością bankową w rozumieniu art. 97 PrBank.

W kwestii tej wypowiedział się SN w uchwale z 20.7.1999 r., III CZP 14/99 niepubl., stwierdzając, że uprawnienie banku do wystawiania bankowych tytułów egzekucyjnych (art. 96 ust. 1 i 2 PrBank) obejmuje także czynności bankowe wymienione w art. 5 ust. 2 PrBank, o ile są wykonywane przez banki. Wyjaśnił przy tym, że przepisy art. 96 i art. 97 PrBank nie różnicują czynności bankowych w wąskim i szerokim znaczeniu. Wprowadzając w art. 97 ograniczenia wystawiania bankowych tytułów egzekucyjnych ustawodawca nie wyeliminował, z braku podstaw jurydycznych, czynności wymienionych w art. 5 ust. 2.

Pogląd ten sąd w obecnym składzie podziela, a w rozwinięciu przytoczonej argumentacji dodaje, że skoro ustawodawca w art. 5 ust. 2 PrBank posługuje się pojęciem operacje czekowe i wekslowe bez jakichkolwiek ograniczeń czy wyłączeń, to przyjąć należy, iż miał na względzie wszystkie wykonywane przez banki czynności bez względu na ich rodzaj, a więc i poręczenie wekslowe. Umieszcza się je bowiem stosownie do art. 31 Prawa wekslowego na wekslu lub na przedłużku. Tak więc na rzecz przyjętego stanowiska przemawia przede wszystkim bezpośredni związek pomiędzy zabezpieczoną czynnością bankową kreującą zobowiązanie a wystawionym tytułem egzekucyjnym oraz wynikająca z art. 32 Prawa wekslowego szczególna tożsamość zobowiązania dłużnika i poręczyciela. W myśl tego przepisu poręczyciel wekslowy odpowiada tak samo jak ten, za kogo poręczył.

Przytoczony w uzasadnieniu przedstawionego zagadnienia odmienny pogląd wyrażany w literaturze nie zasługuje na aprobatę. Jego zwolennicy pomijają bowiem okoliczność, że weksel in blanco zawiera zobowiązanie wekslowe, albowiem dokument wekslowy zostaje wręczony w celu zaciągnięcia takiego właśnie zobowiązania przez wystawcę weksla (por. orzeczenie SN z 1.3.1935 r., C 2022/344, MPHW 1935, s. 205). Taki weksel może być przedmiotem obrotu jeszcze przed jego uzupełnieniem, np. przez indos, prostą tradycję (wręczenie), przelew.

Argumentu wspierającego przyjęty kierunek wykładni wskazanych przepisów dostarcza także nowelizacja art. 97 PrBank wprowadzona ustawą z 9.4.1999 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 49, poz. 399), usuwająca wątpliwości i istniejące dotychczas kontrowersje co do statusu wierzycielskiego banków. Nowe brzmienie jednoznacznie uprawnia banki do wystawiania bankowych tytułów egzekucyjnych także przeciwko poręczycielom i pozwala bankom zastosować wobec nich taką samą procedurę egzekwowania należności, jak wobec kredytobiorców.

Rezultat przytoczonej wykładni powołanych przepisów prowadzi do rozstrzygnięcia pierwszego zagadnienia w sposób pozytywny, czyniąc tym samym zbędnym rozstrzyganie zagadnienia drugiego

 

Windykacyjna  Firma  Oferta  Kontakt Oznaczenie Doręczenie Wypowiedzenie Windykacja

wyroks.apel.I ACr 142/96

I Funkcją weksla gwarancyjnego in blanco jest bezterminowe zabezpieczenie przyszłego długu wystawcy weksla, przy czym wysokości długu nie da się określić w chwili wystawienia weksla.

Do poręczenia wekslowego nie ma zastosowania art. 876 § 1 k.c. uzależniający możliwość poręczenia za dług przyszły od określenia górnej granicy odpowiedzialności.

II. Złożenie deklaracji wekslowej nie jest warunkiem powstania i ważności zobowiązania wekslowego ponieważ ustala ona tylko sposób określenia przyszłego długu. Nawet brak takiej deklaracji kiedy umowa przewiduje jej wystawienie, nie powoduje nieważności zobowiązania wekslowego.

Następstwem wystawienia deklaracji wekslowej jest tylko możliwość podnoszenia przez dłużnika wekslowego zarzutów w razie wypełnienia weksla niezgodnie z treścią.